14 Μαΐ 2019

Ρε μήπως είναι κρίση μέσης ηλικίας;

Παρατηρώ τον εαυτό μου που κάθομαι και σκάω, δεν παίζουν αυτό οι Manowar, μας είπαν ψέματα ότι αποσύρονται κλπ.

Μία από αυτές τις μέρες λοιπόν, στο γραφείο, που αναρωτιώμουν τα ίδια και τα ίδια, πέφτει το μάτι μου σε κάτι.

Αυτό το κάτι ήταν το νέο τατουάζ μίας συναδέλφου, 40+, ψιλογαρίδα μεν, αλλά μεγάλη κορμάρα, με τρομερό τύπο και περπάτημα, εξαιρετική στη δουλειά της, πολύ φιλική και πρόσχαρη. Όλα τα καλά δηλαδή.

Βέβαια εδω και κανά 2 χρόνια, έχει αρχίσει να φοραέι τα κολλητά τα παντελόνια, κοντές φούστες να φαίνονται οι ποδάρες, πετάει ατάκες τύπου είμαι η πιό ωραία, βάφει το μαλλί έτσι αλλιώς και παραλλιώς. Πραγματικά δεν μπορώ να την ψυχολογήσω.

Δεν της λείπει κάτι, τα αρσενικά της διεύθυνσης χαζεύουν την κωλάρα της, μιλάει και κάνει γούστα με όλους, μουνάρα είναι, παντρεμένη με παιδί, καλά λεφτά, job security έχει, όλα μιά χαρά.

Τα κολλήματα τα δικά μου και τα σκέρτσα τα δικά της τα είχα τελείως αποσυνδεδεμένα μέχρι που είδα το tattoo. Ρε σεις τι την ήθελε τη μαλακία την πεταλούδα εκεί πάνω; και μάλιστα από τη στιγμή που την έκανε, μαζεύει και το μαλλί να φαίνεται κιόλας.

Κι εγώ ο μαλάκας, τι τα θέλω και σκάω με τις μαλακίες μιας μπάντας που έχει 30 χρόνια να βγάλει σοβαρή δουλειά;

Θα μου πείτε, αυτή θέλει να φανεί, εγώ προσπαθώ να κρυφτώ. Δεν ξέρω τι να συμπεράνω...

Αχαρτογράφητα νερά ή midlife crisis?

3 Μαΐ 2019

Covered with blood and our pride

Αγαπητέ μου Joey, μπορώ να σε ρωτήσω κάποια πράγματα;

Γιατί βγαίνεις και ξεφτιλίζεσαι και λες ότι ποτέ δεν είπαμε ότι αποχωρούμε; Πάρε στη μάπα links με δηλώσεις Eric Adams ή την δική σου αρχική ότι αυτό ήταν και τελείωσε...

https://manowar.com/manowar-announce-final-tour/
https://loudwire.com/manowar-final-battle-farewell-tour/
http://www.blabbermouth.net/news/eric-adams-on-manowars-farewell-tour-all-good-things-have-to-come-to-an-end-at-some-point/


Γιατί κυκλοφορείς "νέες δουλειές" αφού είναι ξεκάθαρο ότι εδώ και πολλά χρόνια έχεις ξεχάσει το μυστικό του ατσαλιού... Τι κουράδα είναι αυτό το The Final Battle I EP πάλι...

Γιατί 40€ το t-shirt? τόσο ανάγκη τα έχεις τα ρημάδια τα λεφτά; είπαμε θα στα δώσω να έχεις καλά γηρατειά αλλά είναι τιμές αυτές;

Γιατί βγαίνεις και κλαίγεσαι στους οπαδούς κράξτε promoters να μας φέρουν Australia, Spain, Mexico? Έτσι κάνουν οι μεγάλες μπάντες;

Γιατί δίνεις συνεντέυξεις στον εαυτό σου; με ερωτήσεις και απαντήσεις απο εσένα για σένα;

http://manowar.com/it-was-spectacular-interview-with-joey-demaio/

Γιατί κοροίδεψες τον κόσμο με τα δήθεν fan favorites και τα διαφορετικά setlists ανά πόλη; Ούτε πενιά δεν άλλαξες στο πρώτο tour leg...

https://manowar.com/fan-voting-for-manowars-the-final-battle-tour-germany-2019-has-begun/

εν τω μεταξύ....

σε τι ενδιαφέρον κόσμο ζούμε ε; να ζήσετε παιδιά...



9 Απρ 2019

Now pay in blood

Όσοι είναι φίλοι μου, ξέρουν το ξενέρωμα που έχω φάει με τους Manowar.

Θα αναφερθώ αναλυτικότερα άλλη φορά (ή μπορεί και όχι...), αλλά πριν τη μαυρίλα,

ένα μεγάλο μπράβο για το remixing / remastering του Hail To England..

σαν ένα αρχαίο μνημείο, ένα επικό άγαλμα, έτσι και αυτό χρειαζόταν συντήρηση... να φανερωθούν κρυμμένες λεπτομέρειες... από τα καταιγιστικά τύμπανα, στα καμπανάκια, ακόμα και στο εξώφυλλο

ευχαρίστως να ξαναπληρώσω να το αγοράσω κύριοι...


28 Φεβ 2019

Guard well the secret of steel

Κοιτώντας τα βίντεο από την εκκίνηση της περιοδείας, δυστυχώς διαπιστώνω τα παρακάτω:


  • Η μπάντα έπρεπε να ονομάζεται Eric & Joey play Manowar
  • Αν ο Ross The Boss προσλάβει τον Rhino στα τύμπανα ποιοί θα είναι οι Manowar?
  • Eric κρατά η φωνή σου, το γάμησες βέβαια το Power Of Thy Sword αλλά....
  • ρε αδερφέ είσαι 65 πια, κρέμασαν τα μπράτσα σου, αραίωσαν τα μαλλιά σου...
  • το setlist αποτελεί ντροπή, λείπουν σχεδόν καθολοκληρίαν τα 4 πρώτα μνημεία


Θα επανέλθω...


εν τω μεταξύ....

σε τι ενδιαφέρον κόσμο ζούμε ε; μπράβο στην κουκλίτσα...



21 Φεβ 2019

Still brave beyond the grave


Έστω ότι είναι άνοιξη του 2041, η ανθρωπότητα υπάρχει ακόμα, οι beer4 ζούνε όλοι και οι Kamelot βγαίνουν σε αποχαιρετιστήρια περιοδεία.

o 65 ετών xenbast κατεβαίνει από το αυτοκίνητο του τριαντάρη πιά petbast που με το ζόρι τον έφερε, τον άφησε και έφυγε. Πηγαίνει λοιπόν αργά προς το εκδοτήριο, στέκεται στην ουρά και κάτι πιτσιρίκια χαμογελόντας και ψιθυρίζοντας κάτι ειρωνικά μεταξύ τους, του κάνουν χώρο να περάσει.

Αγοράζει το εισιτήριο από την κοπέλα στο ταμείο που έχει 9 σκουλαρίκια στη μύτη και μόνιμο τατουάζ σε φρύδια χείλια και μάτια ώστε να μη χρειάζεται να βάφεται καθημερινά.

Μπαίνει και ψάχνει την υπόλοιπη παρέα που έχει έρθει από νωρίς για να πιάσει τα καθίσματα στο μπαρ. Δεν μπορούν να σταθούν πάνω από μισή ώρα όρθιοι. Όλοι φοράνε τη μπλούζα από την αποχαιρετιστήρια περιοδεία των Manowar, που έγινε παλιά, το 2019. Από τότε η μπάντα χάθηκε, ο Eric Adams άφησε το καλλιτεχνικό του όνομα και γύρισε στο αγαπημένο του κυνήγι, ο De Maio δεν ακούστηκε ξανά. Κάποια χρόνια μετά σε κάποιο καλτ αφιέρωμα γράφτηκε ότι πέθαναν....

Δεν υπάρχει ούτε μιά παρέα που να μην περάσει από μπροστά τους και να μη σχολιάσει τους "γέρους στη γωνιά".

Κάποια στιγμή o DJ βάζει Manowar. Η πιτσιρικαρία δε δίνει σημασία, 20 κορμιά στα 1000 αντιδρούν. Για λίγα δευτερόλεπτα σηκώνονται στο βάθος δύο χέρια και το αριστερό πιάνει το δεξί στον καρπό. Το σφυρί. ΣΗΜΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΝ MANOWAR... Ρίγη συγκίνησης για αυτή τη χειρονομία, που κάποτε γέμιζε στάδια.



Η απότομη προσγείωση έρχεται άμεσα. Καπάκια ο DJ παίζει τους "ήρωες", "αξεπέραστους", "μοναδικούς"..... αλλά γέρους πιά, Sabaton, Slipknot και τους κλασικούς Volbeat και σύσσωμο το κοινό χοροπηδάει λες και τους χτύπησε ρέυμα. Χαμός, παροξυσμός...

Το live ήταν ωραίο αλλά μικρό. Μεγάλοι και οι Kamelot πιά, πόσο να παίξουν. Ενώ αδειάζει ο χώρος, την παρέα πλησιάζει μιά μικρή κοπέλα κοιτάει τις μπλούζες και λέει "Χα κι εγώ το 2019 είμαι γεννημένη".

Τι MAD MAX και μαλακίες. Τι post apocalyptic ταινίες και παπάρια μάντολες; Ρωτώ. Για εκεί πάμε;

9 Φεβ 2019

By moonlight, we ride

Σε περίπου δύο εβδομάδες, θα ξέρουμε.

25 Φεβρουαρίου ξεκινάει η περιοδεία, ε στις 26 θα έχει αναρτηθεί στο setlist.fm το setlist και θα έχουμε να συζητάμε τόσο στην παρέα όσο και στο rocking.gr forum για τα κομμάτια που επέλεξαν, για το αν μας αρέσουν, θα τσακωθούμε, θα φιλιώσουμε, θα κουβεντιάσουμε.

Χτες στη yoga κατά την ώρα της χαλάρωσης, αντί να καθαρίζω το μυαλό μου, είχα μια έντονη υπαρξιακή αναζήτηση, βοηθάει και η φωνή αυτού του υπέρτατου θηλυκού...η δασκάλα...

Πόσο παράξενα αισθάνομαι που ξέρω ότι θα τους δω για τελευταία φορά... είναι ένα concept που έχει φέρει μια αναθεώρηση στη ζωή μου και για όλα όσα μέχρι τώρα θεωρούσα δεδομένα...

Μέχρι και πριν κάποια χρόνια ούτε που θα μου πέρναγε από το μυαλό, ότι όλα κάποτε τελειώνουν... θα ήμασταν για πάντα νέοι, ξέγνοιαστοι, το άγχος και ο φόρτος θα είναι περαστικός, έχουμε όλο το χρόνο στον κόσμο για να ταξιδέψουμε, να δούμε κόσμο που έχουμε χάσει και ίσως έχουμε ξεχάσει, να ξαναδούμε την αγαπημένη μας ταινία, να ξανά ακούσουμε το αγαπημένο μας κομμάτι... να δοκιμάσουμε το αγαπημένο μας φαγητό!

Και ποιος σου το εγγυάται αγαπητέ αναγνώστη ότι την αγαπημένη σου ταινία θα την ξαναδείς; ότι θα ξαναπάς σε συναυλία της παιδικής σου καψούρας; ότι θα ικανοποιήσεις την υπόσχεση που έδωσες σε μια ψυχή ότι θα ξαναβρεθείτε σε δέκα χρόνια;

Τίποτα δεν ξέρεις, τίποτα δεν θα μάθεις.

Με ποιο δικαίωμα, οι μουσικοί, οι ηθοποιοί, οι παλιές αγάπες, μεγαλώνουν;

...to be continued