Θα γυρίσει ο τροχός μέρος β'

Αν δεν θυμάστε, γυρίστε πίσω και δείτε τι πραγματευόταν το πρώτο μέρος.

Ουσιαστικά είναι το αναπάντεχο τέλος, είτε παιχνιδιού, είτε ταινίας.

Επιτέλους, όπως και στον πραγματικό κόσμο, όλοι οι κόποι, όλη η προσπάθεια σου, πάνε στο τέλος χαμένα αγαπητέ μου...

τόσο τέλειο ήταν το τέλος του Far Cry 5!!!!!!

και άσε τους μαλάκες να σκούζουν.


Καλό καλοκαίρι σε όσους το αξίζουν.

Τι φοράνε;

Η 20/7/2018 πλησιάζει. Η μεγάλη επανεμφάνιση των τιτάνων Iron Maiden στην Ελλάδα έρχεται...

όσο εύκολη απόφαση, βασικά μονόδρομος είναι το τι θα φορέσω την αμέσως προηγούμενη (Judas Priest)

τόσο αναποφάσιστος είμαι για τους Maiden:

Πάνω: το φαβορί, bootleg Run To The Hills αγορασμένη στο Μοναστηράκι το 1990
Αριστερά: το outsider, Seventh son of a seventh son, κάποτε μακρυμάνικη, αγορασμένη το 1992
Δεξιά: Maiden England αγορασμένη στη Γαλλία, Hellfest 2014
Κάτω: Mundial special Edition Maiden greek colors

Legends still exist!

Πραγματικά δεν πίστευα ότι θα ξαναπρόσθετα κομμάτι στο playlist μου με τίτλο 'Legends'. Γιατί εδώ και χρόνια δεν βγαίνει τοοοοσο καλή μουσική. Γιατί όλα τα καλά γράφτηκαν και ξαναγράφτηκαν, παίχτηκαν ξανά και ξανά.

Την πλάκα που έπαθα όμως με την κομματάρα Burns To Embrace των Kamelot, όντως είχα χρόνια να την πάθω. Ένα κομμάτι θησαυρός, από ένα δίσκο πολύ καλό.

Τι βιολιά, τι χορωδίες, τι ερμηνεία (μα, αυτό το ...away... πως το αποδίδει στο τέλος κάθε encore!), τι ενορχήστρωση.

1000 μπράβο για αυτή τη μπάντα, τον Karevik τον τραγουδισταρά, τον Youngblood το μαέστρο...

Με πολύ χαρά το πρόσθεσα στους θρύλους!!! Και εις άλλα!

Τα φιλαράκια τα καλά μέρος β'

Τα φιλαράκια τα καλά!

Άνθρωπος από πλατίνα!!

Το έψαχνα καιρό. Το κατάφερα στο XBOX ONE με το φανταστικό Assassins Creed Origins, όπου συγκέντρωσα όλα τα achievements, ακόμα και των 3 DLCs αλλά εκεί δεν σε ανταμείβει με πλατινένιο trophy όταν τα συγκεντρώσεις όλα...

Επιτέλους τα κατάφερα και εκεί. Σε προηγούμενο μου post έγραφα για το The Order 1886. Ε λοιπόν το τέλειωσα και με ένα δεύτερο πέρασμα σκούπισα και όλα τα τρόπαια..

Επιτέλους μια πλατίνα και για μένα!!!

Cobra Kai: Ένα ευχάριστο ταξίδι πίσω στο χρόνο

Τελικά ακόμα κι εγώ, παρά την έλλειψη χρόνου, παρά την αντίθεση σε αυτό το πράγμα που λέγεται binge watch, το έκανα!

Ο λόγος απλός. Αυτή η μικρή σε πλήθος και διάρκεια σειρά, είναι τόσο καλοφτιαγμένη και οι χαρακτήρες αυτοί που έπρεπε που δεν μπόρεσα να ξεκολλήσω τα μάτια μου.

10 επεισόδια των 25 λεπτών, ήταν αρκετά να ταξιδέψω, σε εκείνη τη σκηνή με τη στάση του γερανού στο τέλος, στο wax on - wax off, στο karate here not here, στο μελαγχολικό φλάουτο, στον Mr Miyagi...

Όλα ήταν τέλεια, οι χαρακτήρες όπως έπρεπε, ο Ralph Macchio σταθερά κακός ηθοποιός, τον πούστη 30 χρόνια μετά αγέραστος... ο ηθοποιός που κάνει τον ξανθό όμως κυριολεκτικά κλέβει την παράσταση... σε εξαιρετική κατάσταση, αποδίδει τέλεια την εσωτερική του σύγκρουση, τα προβλήματα που έχει βουνό μπροστά του και πως τα αντιμετωπίζει...

Οι παραλληλισμοί σωστοί, η ιστορία που είναι καταδικασμένη να επαναλαμβάνεται, οι χαρακτήρες ωραίοι, οι σκηνές από την ταινία του 1984 στα κατάλληλα σημεία, η κλασική στολή σκελετός εμφανίζεται,  ακόμα και το ξανθό κακομαθημένο μουνάκι είναι υπέροχο!

Μπράβο στους δημιουργούς, ανυπομονώ για τη συνέχεια!!!!

υ.γ. Τελικά ποιος είναι ο καλός και ποιος ο κακός της υπόθεσης, αυτό ποιος θα μου το πει;