Αντιμέτωπος με τους παιδικούς μου φόβους

Τι έγινε θα πείτε ξαφνικά, το olatsaba έγινε blog ψυχολογίας; Όχι ηρεμήστε, αφορά τρεις ταινίες που τις φοβόμουν τόσο πολύ σαν παιδί και που πρόσφατα τις ξαναείδα, ενήλικος γαρ. Ήθελα να δω πως θα νιώσω!

Superman III, η σκηνή που το υπερμηχάνημα τραβάει μέσα την τύπισσα και τη μετατρέπει σε ένα τρομακτικό ρομπότ. Ε λοιπόν ακόμα και σήμερα στα 40 μου, μου ήρθε αυτή η ανατριχίλα, θυμήθηκα τον φόβο μου, ενώ η σκηνή είναι αντικειμενικά ψιλοαστεία και η ταινία γυρισμένη το 1983 με ότι ειδικά εφέ υπήρχαν τότε.

The Beyond / Η 7η Πύλη Της Κολάσεως (1981), cult ταινία πλέον, με εφέ της πλάκας αλλά πραγματικά η σκηνή με τον ζωγράφο, ακόμα γαμάει! Ανατριχίλα λέμε!

The Cassandra Crossing, ταινία του 1976, συνομήλικη μου, για ένα τρένο όπου οι επιβάτες εκτέθηκαν σε θανατηφόρο ιό και το τρένο κατευθύνεται προς ένα επικίνδυνο πέρασμα. Γαμάτη για την ηλικία της, με τρόμαζε πολύ η σκηνή που τελικά η γέφυρα καταρρέει και παίρνει στο θάνατο τους επιβάτες (πιάνεται spoiler 40 ετών;). Βλέποντας τη πρόσφατα, γέλιο μου προκάλεσε, αλλά κάθε φορά που σκέφτομαι τον ελληνικό τίτλο της ταινίας ακόμα μου προκαλεί δέος! "Το πέρασμα της Κασσάνδρας",. Γαμάτο???

Oldies, Goldies

Σιγά μην κάθομαι να βλέπω τα σκουπίδια που μας σερβίρουν τώρα τελευταία.

Λες και ο παλιός κινηματογράφος έπαψε να υπάρχει...

Δείτε, θυμηθείτε και απολαύστε καλό σινεμά!

Τα παλιά βιβλία, τα μισοτελειωμένα...

Τα παλιά βιβλία τι τα κάνουν; ειδικά αυτά που ποτέ δεν είχα την ευκαιρία να τα ολοκληρώσω, που έμειναν στο ράφι με τον σελιδοδείκτη κάπου στη μέση, γιατί κάποιο κεφάλαιο έκλεισε απότομα, ίσως με άσχημο τρόπο και εγώ, ο αναγνώστης δεν συνέχισα, ή το βιβλίο με απέτρεπε να συνεχίσω. Ο καιρός πέρασε και αυτά τα βιβλία σιγά σιγά πήγαν όλο και πιο χαμηλά στη βιβλιοθήκη μου, όλο και σε πιο απρόσιτο σημείο.

Μία στο τόσο, κάνοντας καθαριότητα, τα έβλεπα, εκεί, στη γωνιά τους, να πιάνουν χώρο και να μη προσφέρουν τίποτα.

Κάποια στιγμή εδώ και καιρό αποφάσισα να κάνω κάτι με αυτά. Ή θα τα πέταγα ή θα προσπαθούσα να τα τελειώσω ενθυμούμενος πάντα ότι ή τα παράτησα ή με απώθησαν. Τελικά, δυστυχώς τσάμπα χώρο έπιαναν τόσο καιρό. Δυστυχώς, έπρεπε να τα αφήσω κλειστά ή να τα είχα παρατήσει όταν θα έμενα με γλυκιά γεύση ακόμα.

Τα απομακρύνω λοιπόν με πικρία, γιατί η πάροδος του χρόνου δεν τα έκανε καλύτερα, ίσα ίσα τα έφθειρε πολύ, τα άφησε χωρίς καμία απολύτως υστεροφημία, αποδείχθηκαν κατώτερα των περιστάσεων.

Εξάλλου χρειάζομαι χώρο στη βιβλιοθήκη, οι μύθοι του Αισώπου, οι άθλοι του Ηρακλή, τα άπειρα ΚΟΜΙΞ, όλα τα παραμύθια που είναι ήδη εδώ, που θα τα βάλω;

Σαν τελευταίο αντίο, μια ακρόαση στο καταπληκτικό κομμάτι των Accept, που κυκλοφόρησε περίπου όταν αυτά τα παλιά σκονισμένα βιβλία γράφτηκαν....

Η μουσική, κατά διαόλου

Διάβαζα στο rocking.gr για τις μπάντες που θα παίξουν το 2017 στο περίφημο Download Festival. Δείτε μεταξύ άλλων κάτι ονόματα:

Five Finger Death Punch,
Of Mice & Men,
Sleeping With Sirens,
Motionless In White,
Every Time I Die,
The Story So Far


 Κάτι δε μου άρεσε και προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω τι. Τελικά είναι τα μαλακισμένα ονόματα, εδώ δεν μπορούν να γράψουν ένα τραγούδι της προκοπής και μου θέλουν και πιασιάρικα , μπάνικα ονόματα. Τι μαλακίες είναι αυτές ρε καραγκιοζάκια. Πριν χρόνια είχα γράψει για τα μαλακισμένα ονόματα ελληνικών μπαντών όποιος παρακολουθεί και θυμάται...

 Έγιναν και τα ονόματα μόδα λοιπόν και έτσι όπως πάμε από τα απλά λιτά ονόματα όπως KISS, AC/DC, DIO , MOTORHEAD, METALLICA θα καταλήξουμε σε σιδηρόδρομους που θα κλέβουν από εδώ και από εκεί.

 Λοιπόν που λέτε μάγκες και μιας και έχω όρεξη πάρτε 2-3 ιδέες από εμένα να γουστάρετε:

Living with Cancer
Fucking everyone that opposes me
The day the bitch left me
Let's fuck now, life is short

 Παίδες the sky is the limit, εμπρός ονοματίστε κι εσείς τη νέα σας μπάντα. Όσο πιο μαλακία το όνομα, περισσότερες ελπίδες να γίνετε γνωστοί.....


 Σα δε ντρεπόμαστε λέω εγώ...

Για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλαιότεροι

Στη μνήμη των αγέρωχων παππούδων μας, τα δισέγγονα σας σας τιμούν!!!


Παραθέτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Η Ήπειρος Προμαχούσα» του υποστράτηγου Χαράλαμπου Κατσιμήτρου,  διοικητή της θρυλικής 8ης Μεραρχίας η οποία απέκρουσε τους κατά πολύ ισχυρότερους σε αριθμό και σύγχρονα όπλα Ιταλούς στην τοποθεσία Ελαίας-Καλαμά τον Οκτώβριο του 1940 και στη συνέχεια τους υποχρέωσε σε ταπεινωτική υποχώρηση. Επειδή ο μέραρχος δεν είχε αρκετά χρήματα από κρατικά κονδύλια για να προχωρήσει σε οχύρωση του τομέα του, είχε ζητήσει μήνες πριν την ιταλική εισβολή από ντόπιους κατοίκους της Ηπείρου να τον βοηθήσουν δωρεάν με την προσωπική τους εργασία να φτιάξει τα πρόχειρα αμυντικά έργα που θα ενίσχυαν την άμυνα, κι εκείνοι όχι μόνο δέχτηκαν αλλά το έκαναν με ενθουσιασμό και αυταπάρνηση:
 
«Προς τούτο εζήτησε (η Μεραρχία) και την συνδρομήν των κατοίκων της παρά την μεθόριον χωρίων, οι οποίοι προθύμως και ενθουσιωδώς εδέχθησαν να εργασθώσιν άνευ πληρωμής τινός, επί 4-5 ημέρας κατά μήνα διά την κατασκευήν των έργων εκστρατείας και την βελτίωσιν και ανάπτυξιν του οδικού δικτύου, εγγύς προς την μεθόριον.

»Υπήρξα αυτόπτης μάρτυς πολλάκις του συγκινητικού θεάματος βλέπων τους πτωχούς κατοίκους των χωρίων εκείνων, άνδρας και γυναίκας, νέους και γέροντας, οι οποίοι εγκαταλείπονες τας οικιακάς και αγροτικάς αυτών εργασίας, έσπευδον προθύμως με τα σκαπανικά αυτών εργαλεία εις τους ώμους, ίνα εργασθώσιν εις τα έργα της Μεραρχίας. Και ενθυμούμαι ζωηρώς πάντοτε και μετά της βαθυτέρας συγκινήσεως ότι κατά τας επιθεωρήσεις μου προς παρακολούθησιν της προόδου της εργασίας, πολλάκις συνήντησα ομίλους τούτων κατά την ώρα του διαλείμματος της εργασίας, αναπαυόμενους υπό την σκιάν των δένδρων και τρώγοντας τον πτωχόν και ξηρόν άρτον των, τον οποίον διά τόσου ιδρώτος και τόσων κόπων και μόχθων παρασκεύαζον και τον οποίον δεν είχον πάντοτε επαρκή!
 
»Και όταν τους ηρώτουν διά τον σκοπόν της εργασίας των, απήντων μετ’ εθνικής υπερηφανείας και ικανοποιήσεως ψυχικής ότι "σκάβουν προχώματα διά τα παιδιά τους, τους στρατιώτας που θα πολεμήσουν διά την Ελευθερίαν της Πατρίδος"».

Hail to the king!!!

Υπάρχει νέο αφεντικό στην πόλη... το παλιό ξανάσπασε και καταστράφηκε ολοσχερώς, στο σημείο να λειτουργεί αλλά να μην μπορεί να φορτιστεί και έτσι σιγοπέθανε οριστικά, 3 χρόνια και 3 σπασίματα οθόνης μετά...

Η SONY, υποδειγματική όπως πάντα, με κινητά διαμάντια που ΔΕΝ σου απειλούν τη ζωή (αν με πιάνετε) ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει το Xperia X compact η συνεχεία των λαμπρών αυτών ναυαρχίδων που χωράνε στην τσέπη. Τέλος τα γομάρια των 5+ ιντσών λοιπόν...

Έγινε δικό μου λοιπόν ένα prototype 2a και είμαι τόσο ευχαριστημένος μαζί του που δεν λέγεται!!!

Ιδού το νέο μου διαμάντι... ένα τεχνολογικό επίτευγμα που ελπίζω να μείνει μαζί μου πολλά χρόνια...

εξαπύρηνο, 3gb ram, 32gb +32gb microsd έτσι γιατί μπορούν... 4,6" οθόνη... 4G++ δίκτυο, ουφ...

Ευχαριστώ πολύ την SONY και το άτομο που πάντα με προμηθεύει με ποιοτικό υλικό...

Το κουτί... απλό λιτό, εξάλλου δεν είναι για εμπορική διάθεση

Είπαμε δεν πωλείται!!!!

Μη το ένα, μη το άλλο, προσέξατε ότι σε δύο σημεία είναι κομμένο και εκτεθειμένο; το έχουν καλύψει με χοντρό κολλητικό φιλμ... είναι τρελοί αυτοί οι Ιάπωνες...

Κρύβουν ακόμα και τη μάρκα οι παλαβοί...

Τσεκάρετε ταχύτητα upload!!! Αν έχετε το θεό σας... μιλάμε για 44 ανέβασμα, ΑΝΕΒΑΣΜΑ!!! και μέχρι πρότεινος είχαμε dsl με το πολύ 24 κατέβασμα...

Πάρτε και το κατέβασμα να τρελαθείτε!!! μιλάμε για μιά vdsl & μιά adsl μαζί... 4G++ ... κινήταρος μα τα όλα του λέμε...

Αυτή τη φορά ελπίζω στην ώρα του

...και όχι όπως πέρσι στο επεισόδιο 7 που περιμέναμε μια εβδομάδα για να προβληθεί η μαλακία του Παπακαλιάτη μη και του κόψει εισιτήρια .... απολαύστε, ταξιδέψτε, ονειρευτείτε...